عبد الكريم بى آزار شيرازى

45

باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى)

آن را در منطقه ارمنستان كنونى يافته‌اند . « 1 » از مجلهء اتفاذنيزوب شوروى گزارشى دربارهء كشتى نوح نقل شده كه گفته مىشود نويسندگان مصرى و پاكستانى و غيره آن را ترجمه و منتشر كرده‌اند . در شمارهء تشرين دوم سال 1953 م ، وقتى باستان شناسان روسى در وادى قاف مشغول حفارى بودند ، به چند تخته قطور پوسيده برخوردند كه بعدا معلوم شد قطعات جدا شده از كشتى نوح است . دو سال ديگر به بررسى و حفارى ادامه دادند و به تختهء ديگرى برخوردند كه به صورت لوحى كهن‌ترين خطوط بر رويش منقوش بود ، بىآنكه پوسيده باشد ، گفته مىشود هم اكنون اين لوح در موزهء آثار باستانى مسكو در معرض ديد توريستهاست . ادارهء كل باستان‌شناسى شوروى هيئتى مركب از هفت نفر خطشناس روسى و چينى را مأمور بررسى و تحقيق كرد . اين هيئت پس از هشت ماه مطالعه و مقايسه چنين گزارش دادند : 1 . اين لوح از همان جنس پاره تختهاى كشتى نوح است . 2 . حروف آن به لغت سامانى يا سامى است كه ريشه و اصل لغات منسوب به سام بن نوح است . 3 . معنى كلمات : اى خداى من ! و اى ياور من ! به رحمت و كرمت مرا يارى نما و به پاس خاطر نفوس مقدسه پارقليطا مئدمئد ، ايليا ، طيطه ، شبر و شبير ، آنان كه همه بزرگان و گرامى هستند و جهان به بركتشان برپاست ، به احترام نام آنان مرا يارى كن ، تنها تويى كه مىتوانى مرا به راه راست هدايت كنى . « 2 » برخى اين پنج نام را به ترتيب با نامهاى پنج تن منطبق دانسته‌اند ، اما متأسفانه اين نقل قولها هنوز مورد تحقيق و تأييد محققين قرار نگرفته ، اميد است كه دانش‌پژوهان به تحقيق و بررسى آن بپردازند .

--> ( 1 ) . سعيد حوى ، الاساس فى التفسير ، ج 5 ، ص 2561 . ( 2 ) . مجله ويكلى ميرر ، لندن شماره 28 دسامبر 1953 ؛ مجله استار ، لندن ، كانون دوم 1953 م ؛ روزنامه سن‌لايت منچستر ، شماره كانون دوم 1954 م ؛ و روزنامه الهدى ، قاهره 30 مارس 1953 م ؛ مجله بدرهء نجف ، شماره شوال 1385 ، ص 78 - 81 .